sklepzkamerkami
Wyszukaj w katalogu

Polecane firmy
Poleć nas innym
Klasy systemów i urządzeń alarmowych
Klasa systemu alarmowego określona w odpowiednim certyfikacie mówi o zdolności systemu alarmowego do wykrywania intruza, w zależności od wymagań. Aby system mógł spełnić wymagania określonej klasy, wszystkie jego elementy muszą spełniać te lub wyższe wymagania, jak również niezbędne są odpowiednie kompetencje osoby projektującej i instalującej system alarmowy.

Klasy urządzeń stosowanych w systemach alarmowych
Najniższe wymagania stawiane elementom systemu alarmowego dotyczą klasy popularnej czyli A a najwyższe w klasie S czyli specjalnej. Podział na klasy (a więc stawianie różnych wymagań) dotyczy nie tylko takich elementów systemu jak czujki czy centralki lecz także określone są w normie wymagania co do sposobu przesyłania informacji z obiektu (monitoring), kontroli działania systemu, a nawet częstotliwości serwisu i szybkości podjęcia naprawy w przypadku uszkodzenia systemu.

Klasa A
- popularna, normalna odporność na zakłócenia elektromagnetyczne, nie wymagana ochrona przeciw sabotażowa

Klasa B - standardowa. Czujki włamaniowe w tej klasie nie mogą dać się zneutralizować prostymi metodami, ogólnodostępnymi narzędziami, muszą posiadać ochronę przeciw sabotażową, odporność na zakłócenia elektromagnetyczne. Linie dozorowe powinny być kontrolowane przez centralę pod względem przerwy a uszkodzenia sygnalizowane w czasie nieprzekraczającym 30 sekund.

Klasa C - profesjonalna. Czujki włamaniowe w tej klasie posiadają układy dostosowujące się do pracy w warunkach zmiennych i zakłóconych oraz układy do samokontroli sprawności, nie mogą dać się zneutralizować metodami złożonymi przy zastosowaniu specjalnie konstruowanych narzędzi, lub przy takich próbach powinien wywołany być alarm, muszą posiadać ochronę przeciw sabotażową, podwyższona odporność na zakłócenia elektromagnetyczne. Linie dozorowe powinny być kontrolowane przez centralę pod względem przerwy i zwarcia w okresach nie dłuższych niż 1 sekunda, a uszkodzenia sygnalizowane w czasie nieprzekraczającym 20 sekund.

Klasa S - specjalna. Czujki włamaniowe w tej klasie posiadają układy dostosowujące się do pracy w warunkach zmiennych i zakłóconych oraz układy do samokontroli sprawności, nie mogą dać się zneutralizować metodami złożonymi przy zastosowaniu specjalnie konstruowanych narzędzi, lub przy takich próbach powinien wywołany być alarm, muszą posiadać ochronę przeciw sabotażową, podwyższona odporność na zakłócenia elektromagnetyczne. Linie dozorowe powinny być kontrolowane przez centralę pod względem wszystkich zakłóceń przeszkadzających w transmisji sygnału z czujki do centrali w okresach nie dłuższych niż 1 sekunda, a uszkodzenia sygnalizowane w czasie nie dłuższym niż 20 sekund.

Klasyfikacja systemów alarmowych ze względu na zdolność systemu do ochrony obiektu dokonywana jest przy uwzględnieniu następujących parametrów:


- właściwości czujek
- sposób monitorowania torów transmisji alarmu,
- odporność na narażenia środowiskowe, w tym zakłócenia elektromagnetyczne,
- urządzenia transmisji alarmu do alarmowego centrum odbiorczego,
- sposób ochrony przed dostępem osób niepowołanych,
- sposób i częstotliwość kontroli poprawności działania systemu alarmowego

Polska Norma Systemy alarmowe PN-93/E-08390 z 01 stycznia 1994 wprowadziła klasyfikację systemów sygnalizacji włamania i napadu oraz systemów transmisji alarmu.


- SA1 - stosowana w obiektach o małym ryzyku szkód (np. domy jednorodzinne, wielorodzinne)

- SA2 - stosowana w obiektach o średnim ryzyku szkód (np. wille, warsztaty rzemieślnicze, sklepy, domy towarowe, punkty kasowe, tajne kancelarie, urzędy pocztowe, małe obiekty muzealne, mniej ważne obiekty sakralne)

- SA3 - stosowana w obiektach o dużym ryzyku szkód (np. zakłady przetwórstwa metali, kamieni szlachetnych, sklepy jubilerskie, muzea narodowe, archiwa specjalne, ważne obiekty sakralne i ich skarbce, zakłady przemysłu zbrojeniowego.

- SA4 - stosowana w obiektach o bardzo dużym ryzyku szkód (np. wytwórnie papierów wartościowych, mennice, skarbce dużych banków, placówki dyplomatyczne, inne obiekty o specjalnych wymaganiach.


Obowiązujące obecnie nowe arkusze norm PN-EN-50131
tworzą klasyfikację systemów alarmowych włamania na podstawie stopnia zabezpieczenia przed przestępcą o określonej spodziewanej wiedzy o zabezpieczeniach:

Klasyfikacja systemów alarmowych włamania wg PN-EN 50131-1:

Klasa 1
ryzyko małe – oczekuje się, że włamywacze będą słabo znać systemy alarmowe sygnalizacji włamania i będą zmuszeni do korzystania z ograniczonego zakresu łatwo dostępnych narzędzi;

Klasa 2 – ryzyko małe do średniego
– oczekuje się, że włamywacze będą słabo znać systemy alarmowe sygnalizacji włamania i będą używać podstawowych narzędzi i przyrządów ręcznych (np. multimetr);

Klasa 3 – ryzyko średnie do wysokiego – oczekuje się, że włamywacze będą biegli w systemach alarmowych sygnalizacji włamania i będą mieć szeroki zakres narzędzi oraz ręcznych urządzeń elektronicznych;

Klasa 4 – ryzyko wysokie – oczekuje się, że włamywacze będą mieć możność lub środki do szczegółowego zaplanowania włamania i będą mieć pełny zakres urządzeń, łącznie ze środkami podmiany kluczowych części składowych systemu alarmowego włamania.